Geboren uit cultuur. Gemaakt voor verbinding.
In Bosnië vraagt niemand of je koffie wilt. Ze vragen hoe je hem drinkt.
Koffie is daar geen drankje dat je meeneemt op weg naar iets anders. Het is dat andere. Het water gaat op, de džezva komt tevoorschijn en het eerstvolgende uur heeft niemand haast.
Toen mensen vertrokken, in de jaren negentig en de jaren daarna, ging het ritueel mee. Het zat in de koffer naast de foto's: een koperen pot, een paar kleine kopjes, een zak koffie van thuis. In flats in Rotterdam, Wenen, Stuttgart en Malmö was de geur van die koffie het eerste waardoor een nieuwe plek als thuis voelde.
Een generatie later bestellen hun kinderen flat whites in drie talen en weten ze nog precies wat het betekent als nana een derde pot opzet. Voor hen is SIKTER: mensen met twee thuizen, en de vrienden die ze steeds weer uitnodigen.
De naam is een grap die iedereen daar begrijpt. De sikteruša is de laatste koffie van een bezoek, de koffie die zegt dat het gezellig was en dat het tijd is om te gaan. Het idee van een merk dat eerlijk is over beide kanten van gastvrijheid sprak ons aan.
Hoe een ritueel reist
Thuis
Een keuken, een fornuis, een buurvrouw aan de deur. Koffie markeert het bezoek van de eerste kop tot de laatste.
Onderweg
De džezva is klein en bijna onverwoestbaar. Het is een van de weinige dingen die altijd in de tas passen.
In het buitenland
Nieuwe stad, nieuwe taal, dezelfde drie koffies. De vrienden aan tafel komen nu overal vandaan.
Vandaag
Een ritueel om door te geven, in een zak die je graag op het aanrecht laat staan.
Deze pagina beschrijft de cultuur waar SIKTER uit voortkomt. Gegevens over het bedrijf en de oprichters volgen zodra ze gepubliceerd kunnen worden.